گر نیایی تا قیامت انتظارت می کشم

منت عشق از نگاه پر شرابت می کشم

ناز چندین ساله ی چشم خمارت میکشم

تا نفس باقیست اینجا انتظارت میکشم

اهنگ خوش سه تار تقدیم تو باد

آرایش گلهای بهار تقدیم تو باد

گویند که عشق هدیه پاک خداست

این هدیه هزاران بار تقدیم تو باد

کاش میشد بر جدایی خشم کرد                       شاخه های نسترن را با تواضع پخش کرد

 

کاش میشد خانه ای از مهر ساخت             مهربانی را در آن سر مشق کرد

                                  

                                       روی دلهای حقیقی نقش کرد

 

 

 

 

http://i29.tinypic.com/1to8so.jpg

ای همه شکل تو مطبوع وهمه جای تو خوش

         دلم از عشوه ی شیرین شکر خای تو خوش

                  همچو گلبرگ طری هست وجود تو لطیف

                          همچو سرو چمن خلد سرا پای تو خوش

                               شیوه و ناز تو شیرین،خط و خال تو ملیح

                                  چشم و ابرو ی تو زیبا قد و بالای تو خوش  

                                 هم گلستان خیالم ز تو پر نقش و نگار 

                       هم مشام دلم ز زلف سمن سای تو خوش

                در ره عشق که از سیل بلا نیست گذار

          کرده ام خاطر خود را به تمنای تو خوش

       پیش چشم تو بمیرم که بدان بیماری

میکند دردمرا از رخ زیبای تو خوش

در بیابان طلب گر چه ز هر سو خطری است

        میرود حافظ بی دل به تولای تو خوش   

هر شب از آسمان نگاه تو

                روی قلبم ستاره می ریزد

در سکوت این شبهای دراز

                     قلب من تو را بهانه می گیرد

گریه در چشمان من طوفان غم دارد ولی ....................خنده بر لب می کنم تا کس نداند راز من

می رسد روزی که بی من سر کنی

می رسد روزی که مرگ را باور کنی

میرسد روزی که تنها در کنار قبر من

شعرهای کهنه ام از بر کنی

بو دنم را هیچ کس باور نکرد

                        هیچ کس کاری به کار من نداشت

بنویسید بعد از مرگم روی سنگ

                        با خطوطی نرم و زیبا و قشنگ

آنکه خوابیده در این گور سرد

                     بودنش را هیچ کس باور نکرد

هروقت برگهای پاییزی را له کردی یادت باشه یکروز بهت نفس می دادند

 

ان کس که گفت برای تو زنده ام دروغ گفت من راست گفته ام که برای تو زنده ام

 

عشق همه چشم است اما چیزی نمیبیند

 

از چشم تا دل راهی است که از عقل نمی گذرد